Porowate materialy ceramiczne s? ostatnio wykorzystywane jako komponenty w specjalnych i zaawansowanych zastosowaniach in?ynieryjnych. Obejmuj? one filtrowanie cieczy i cz?stek w strumieniach gazu, porowate palniki, urz?dzenia biomedyczne, lekkie konstrukcje no?ne, panele warstwowe, materialy rdzeniowe, izolacj? ciepln?, ogniwa paliwowe, jako przewodniki i izolatory itp. Wytwarzanie pianek ceramicznych o otwartych komórkach jest przedmiotem zainteresowania naukowego i technologicznego ze wzgl?du na ich zdolno?c do interakcji z atomami, jonami i cz?steczkami nie tylko na ich powierzchni, ale w calej obj?to?ci materialu. W niniejszym przegl?dzie omówiono trzy podstawowe metody (tj. replik?, bezpo?rednie spienianie i wypalanie szlaku ulotnego) przygotowania pianek ceramicznych. Wysoce porowate i pol?czone ze sob? pianki w?glowe zostaly wytworzone metod? szablonow?. Porowate pianki krzemionkowe otrzymano poprzez spiekanie makro-odlewanych szablonów pianek PU z hydrolizowanym zolem krzemionkowym. Obydwie pianki byly silnie ze sob? pol?czone i charakteryzowaly si? jednolit? porowato?ci? i rozkladem wielko?ci porów.